Art. 138 [Zakres czynności asesora komorniczego; Ograniczenia uprawnień asesora komorniczego]

1. W ramach asesury komorniczej asesor, na zlecenie komornika, może:

1) wykonywać czynności, o których mowa w art. 98 ust. 1–3;

2) przeprowadzać egzekucję w sprawach o:

a) świadczenie pieniężne,

b) zabezpieczenie roszczenia pieniężnego – jeżeli w dniu zlecenia wartość egzekwowanego lub podlegającego zabezpieczeniu roszczenia nie przekracza kwoty 100 000 złotych, z wyłączeniem egzekucji z nieruchomości;

3) w obecności i za zgodą komornika uczestniczyć w czynnościach odbywających się poza kancelarią, w tym również podejmowanych w toku egzekucji świadczeń niepieniężnych.

2. W ramach czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 2, asesorowi nie wolno:

1) dokonywać sprzedaży ruchomości, z wyjątkiem licytacji elektronicznej;

2) wydawać lub wykonywać orzeczeń o zastosowaniu środków przymusu;

3) sporządzać planu podziału sumy uzyskanej z egzekucji, o ile suma ta przekracza kwotę 25 000 złotych;

4) wydawać decyzji i podpisywać dokumentów dotyczących depozytu;

5) dokonywać czynności odbywających się poza kancelarią;

6) wydawać postanowień kończących postępowanie oraz w przedmiocie opłat egzekucyjnych;

7) dokonywać czynności związanych z nadaniem biegu skardze na czynność komornika, o których mowa w art. 767 § 5 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego, oraz w sprawach, w których przepisy o skardze na czynność komornika stosuje się odpowiednio.

3. Zakaz dokonywania czynności poza kancelarią nie wyklucza możliwości pisemnego upoważnienia asesora w konkretnej sprawie do:

1) samodzielnego ustalenia, czy dłużnik faktycznie zamieszkuje lub prowadzi działalność pod wskazanym adresem albo czy we wskazanym miejscu znajduje się majątek dłużnika,

2) wysłuchania dłużnika, żądania od dłużnika złożenia wykazu majątku oraz żądania wyjaśnień i informacji w trybie art. 761 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego,

3) zajęcia ruchomości – z zastrzeżeniem, że asesorowi nie wolno odebrać dozoru nad zajętymi ruchomościami, a oznaczenia wartości zajętych ruchomości dokonuje komornik – przy czym wymienione czynności nie mogą się wiązać z zastosowaniem środków przymusu oraz działaniami, o których mowa w art. 814 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego.

4. Komornik może zlecić asesorowi przeprowadzenie czynności, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 3 i ust. 4.

5. Przepis art. 28 stosuje się odpowiednio do asesora, któremu udzielono zlecenia.