Menu
  • Akty prawne
  • Orzeczenia TK
  • Rejestr klauzul niedozwolonych
  • Wokanda sądów administracyjnych
Spis treści
  • Dział I Zasady ogólne
  • Dział II Sąd
  • Rozdział 1 Właściwość i skład sądu
  • Rozdział 2 Wyłączenie sędziego
  • Dział III Strony, obrońcy i pełnomocnicy
  • Rozdział 3 Oskarżyciel publiczny
  • Rozdział 4 Obwiniony i jego obrońca
  • Rozdział 5 Pokrzywdzony, oskarżyciel posiłkowy i pełnomocnicy
  • Dział IV Czynności procesowe
  • Dział V Dowody
  • Rozdział 6 Przepisy ogólne
  • Rozdział 7 Przeprowadzanie poszczególnych dowodów. Przeszukanie
  • Dział VI Środki przymusu
  • Rozdział 8 Zatrzymanie
  • Rozdział 9 Zabezpieczenie i zajęcie przedmiotów
  • Rozdział 10 Kary porządkowe i pozostałe środki przymusu
  • Dział VII Czynności wyjaśniające
  • Dział VIII Postępowanie zwyczajne
  • Rozdział 11 Wszczęcie postępowania. Orzekanie przed rozprawą
  • Rozdział 12 Przygotowanie do rozprawy
  • Rozdział 13 Rozprawa
  • Rozdział 14 Postępowanie w sprawach osób podlegających orzecznictwu sądów wojskowych
  • Dział IX Postępowania szczególne
  • Rozdział 15 Postępowanie przyspieszone
  • Rozdział 16 Postępowanie nakazowe
  • Rozdział 17 Postępowanie mandatowe
  • Dział X Środki odwoławcze
  • Dział XI Nadzwyczajne środki zaskarżenia
  • Rozdział 18 Kasacja
  • Rozdział 19 Wznowienie postępowania
  • Dział XII Postępowanie po uprawomocnieniu się orzeczenia
  • Rozdział 20 Odszkodowanie za niesłuszne ukaranie lub zatrzymanie
  • Dział XIIA Postępowanie w sprawach ze stosunków międzynarodowych
  • Rozdział 20a Wystąpienie do państwa członkowskiego Unii Europejskiej o wykonanie postanowienia o zatrzymaniu dowodów lub mającego na celu zabezpieczenie mienia oraz wykonanie orzeczenia sądu lub innego organu państwa członkowskiego Unii Europejskiej o zatrzymaniu dowodów lub mającego na celu zabezpieczenie mienia
  • Rozdział 20b Wystąpienie do państwa członkowskiego Unii Europejskiej o wykonanie grzywny, środków karnych w postaci nawiązki lub obowiązku naprawienia szkody lub też orzeczenia zasądzającego koszty postępowania oraz wykonanie orzeczenia sądu lub innego organu państwa członkowskiego Unii Europejskiej o karach o charakterze pieniężnym
  • Rozdział 20c Wystąpienie do państwa członkowskiego Unii Europejskiej o przeprowadzenie dowodu na podstawie europejskiego nakazu dochodzeniowego oraz wykonanie europejskiego nakazu dochodzeniowego wydanego w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej
  • Dział XIII Koszty postępowania
iudicat
  1. iudicat

Treść przepisu

  1. iudicat
  2. Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
  3. Art. 101

Treść przepisu

Art. 101 [Uchylenie prawomocnego mandatu karnego – przesłanki, inicjatywa i terminy; Właściwość sądu, tryb posiedzeniowy i skutki uchylenia mandatu]

§ 1. Prawomocny mandat karny podlega niezwłocznie uchyleniu, jeżeli grzywnę nałożono za czyn niebędący czynem zabronionym jako wykroczenie albo na osobę, która popełniła czyn zabroniony przed ukończeniem 17 lat, albo gdy ustawa stanowi, że sprawca nie popełnia wykroczenia z przyczyn, o których mowa w art. 15–17 Kodeksu wykroczeń. Uchylenie następuje na wniosek ukaranego, jego przedstawiciela ustawowego lub opiekuna prawnego złożony nie później niż w terminie 7 dni od uprawomocnienia się mandatu lub na wniosek organu, którego funkcjonariusz nałożył grzywnę, albo z urzędu.

§ 1a. Prawomocny mandat karny podlega uchyleniu w trybie określonym w § 1, jeżeli grzywnę nałożono wbrew zakazom określonym w art. 96 § 2. Podlega on również uchyleniu, gdy grzywnę nałożono w wysokości wyższej niż wynika to z art. 96 § 1–1b, z tym że w takim wypadku jedynie w części przekraczającej jej dopuszczalną wysokość.

§ 1b. Prawomocny mandat karny podlega uchyleniu w każdym czasie na wniosek ukaranego, jego przedstawiciela ustawowego lub opiekuna prawnego lub na wniosek organu, którego funkcjonariusz nałożył grzywnę, albo z urzędu, jeżeli:

1) Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności z Konstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub z ustawą przepisu prawnego, na podstawie którego została nałożona grzywna tym mandatem;

2) potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na mocy umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską.

§ 2. Uprawniony do uchylenia prawomocnego mandatu karnego jest sąd właściwy do rozpoznania sprawy, na którego obszarze działania została nałożona grzywna. W przedmiocie uchylenia mandatu karnego sąd orzeka na posiedzeniu. W posiedzeniu ma prawo uczestniczyć ukarany, organ, który lub którego funkcjonariusz nałożył grzywnę w drodze mandatu, albo przedstawiciel tego organu oraz ujawniony pokrzywdzony. Przed wydaniem postanowienia sąd może zarządzić stosowne czynności w celu sprawdzenia podstaw do uchylenia mandatu karnego.

§ 3. Uchylając mandat karny nakazuje się podmiotowi, na rachunek którego pobrano grzywnę, zwrot uiszczonej kwoty.

§ 4. W razie wydania ponownego rozstrzygnięcia w sprawie, w której uchylono prawomocny mandat karny, nie można orzec na niekorzyść obwinionego, jeżeli uchylenie mandatu nastąpiło z przyczyn wskazanych w § 1b.

Źródło tekstu aktu: ISAP. Data ostatniej aktualizacji: 14.04.2026 r.

Treści aktów prawnych udostępniane na platformie iudicat mają wyłącznie charakter pomocniczy oraz informacyjny i nie stanowią oficjalnego źródła prawa. Platforma iudicat nie jest oficjalnym publikatorem.