1. Przepisy ustawy stosuje się w zakresie:
1) postępowania w sprawach o demoralizację – wobec osób, które ukończyły 10 lat i nie są pełnoletnie;
2) postępowania w sprawach o czyny karalne – wobec osób, które dopuściły się takiego czynu po ukończeniu 13 lat, ale przed ukończeniem 17 lat;
3) wykonywania środków wychowawczych, środka leczniczego lub środka poprawczego – wobec osób, względem których środki te zostały orzeczone, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez te osoby 21 lat, chyba że niniejsza ustawa stanowi inaczej.
2. Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1) nieletnich – rozumie się przez to osoby, o których mowa w ust. 1;
2) czynie karalnym – rozumie się przez to czyn zabroniony przez ustawę jako:
a) przestępstwo lub przestępstwo skarbowe albo
b) wykroczenie lub wykroczenie skarbowe;
3) czynie zabronionym – rozumie się przez to zachowanie o znamionach określonych w ustawie karnej.