Art. 197 [Mianowanie na wyższy stopień służbowy – warunki i okresy służby; Skrócenie lub pominięcie wymaganego okresu służby oraz przypadki szczególne mianowania]

1. Mianowanie na wyższy stopień służbowy następuje odpowiednio do zajmowanego stanowiska służbowego, posiadanych kwalifikacji zawodowych oraz opinii służbowej i nie może nastąpić później niż po odbyciu 5 lat służby w stopniach: szeregowych, podoficerów i aspirantów, z wyłączeniem stopnia starszego aspiranta, i nie wcześniej niż po odbyciu służby w stopniu:

1) starszego aplikanta – roku;

2) młodszego rewidenta – roku;

3) rewidenta – roku;

4) starszego rewidenta – roku;

5) młodszego rachmistrza – roku;

6) rachmistrza – roku;

7) starszego rachmistrza – roku;

8) młodszego aspiranta – 2 lat;

9) aspiranta – 2 lat;

10) starszego aspiranta – 2 lat;

11) podkomisarza – 2 lat;

12) komisarza – 2 lat;

13) nadkomisarza – 2 lat;

14) podinspektora – 3 lat;

15) młodszego inspektora – 3 lat;

16) inspektora – 3 lat.

2. Do terminu, o którym mowa w ust. 1, nie wlicza się okresów:

1) prowadzenia postępowania karnego przeciwko funkcjonariuszowi o przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego;

2) prowadzenia postępowania karnego skarbowego przeciwko funkcjonariuszowi o umyślne przestępstwo skarbowe;

3) prowadzenia postępowania dyscyplinarnego przeciwko funkcjonariuszowi;

4) za które funkcjonariusz otrzymał negatywną ocenę okresową;

5) nieobecności trwających łącznie co najmniej połowę okresu służby wymaganego do nadania wyższego stopnia służbowego z tytułu urlopu bezpłatnego, urlopu wychowawczego oraz choroby;

6) niepełnienia służby przez co najmniej połowę okresu służby wymaganego do nadania wyższego stopnia służbowego z powodu zawieszenia funkcjonariusza w pełnieniu obowiązków.

3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się w przypadku:

1) gdy w postępowaniu dyscyplinarnym funkcjonariusz został uniewinniony albo gdy postępowanie takie zostało umorzone wobec braku ustawowych znamion czynu zabronionego lub niepopełnienia czynu;

2) gdy w postępowaniu karnym lub karnym skarbowym funkcjonariusz został uniewinniony albo gdy takie postępowanie zostało umorzone ze względu na okoliczności wymienione w art. 17 § 1 pkt 1–2 i 6 Kodeksu postępowania karnego, a także w przypadku uchylenia prawomocnego wyroku skazującego.

4. Okresy, o których mowa w ust. 1, wymagane do mianowania na wyższy stopień służbowy mogą zostać skrócone, jeżeli funkcjonariusz:

1) ma szczególne kwalifikacje zawodowe lub

2) ma szczególne umiejętności do pełnienia służby, lub

3) zasługuje na wyróżnienie.

4a. W szczególnie uzasadnionych przypadkach, w celu zapewnienia właściwej organizacji i właściwego funkcjonowania jednostki organizacyjnej KAS, Szef Krajowej Administracji Skarbowej, na wniosek dyrektora izby administracji skarbowej albo dyrektora komórki organizacyjnej urzędu obsługującego ministra, może mianować funkcjonariusza na wyższy stopień służbowy z pominięciem wymaganego okresu pełnienia służby w danym stopniu, o którym mowa w ust. 1, nie więcej jednak niż o dwa stopnie służbowe.

4b. W przypadku mianowania po raz pierwszy na stopień służbowy w korpusie oficerów młodszych mianowanie następuje na pierwszy stopień służbowy w tym korpusie.

4c. W przypadkach, o których mowa w ust. 4a i 4b, przepisy art. 192 ust. 4, 8 i 9 stosuje się.

5. Funkcjonariusza zwalnianego ze służby w przypadkach, o których mowa w art. 179 ust. 1 pkt 10 oraz art. 180 ust. 1 pkt 3, za zgodą Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, można mianować na wyższy stopień służbowy za szczególne zasługi w KAS.

6. W uzasadnionych przypadkach funkcjonariusza można pośmiertnie mianować na wyższy stopień służbowy.

7. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:

1) tryb mianowania funkcjonariusza na stopień służbowy,

2) osoby uprawnione do składania wniosków,

3) terminy dokonywania mianowań,

4) wzór wniosku o mianowanie – mając na uwadze sprawne i prawidłowe dokonywanie mianowań na stopień służbowy oraz właściwość przełożonych w tym zakresie.